EIN LEKSJON I ESTETISK OVERLEGENHEIT

Ruben André Røsten. Kanskje har du alt fått trommehinnene masserte av ufiltrert bergensrap, eller kanskje du berre snubla inn hit fordi universet endeleg tok grep om den tragiske tilstanden i klesskapet ditt. Som låtskrivar og hjernen bak RØSTEN ENT. vart éin ting smerteleg klar: Det held ikkje å berre gi folk noko ordentleg å lytte til, når dei framleis spaserer rundt og ser ut som levande rop om hjelp.

Difor finst denne merkevara. RØSTEN er ikkje eit koseleg, inkluderande fellesskapsprosjekt. Det er ikkje masseprodusert tivoli-merch for folk som likar allsong og gruppeklemmar. Det er ein kald, monokrom langfinger til alt som er middelmådig. Vi opererer i skjeringspunktet mellom minimalistisk luksus og ei sunn, velutvikla forakt for overdesign. Kvart plagg er konstruert som ei rustning av tung, beksvart premium-bomull – skreddarsydd for deg som føretrekkjer å sjå på forfallet til menneskeslekta frå trygg og stilrein avstand.

Vi starta med «Ber di eiga røyst». Ikkje for å kle opp massane, men for å gi dei få som faktisk har skjøna greia eit uniformert ytre.

Kjøp det, ber det med den iskalde arrogansen det krev, og vit at du akkurat vart litt betre enn dei fleste andre i rommet. Eller lat vere, og hald fram livet ditt i syntetiske pastellfargar. Vi bryr oss eigentleg ikkje – vi veit begge kven som taper mest på det valet.